برای محاسبه چگالی حالتها لازم است مراحل nscf, scf و dos انجام می گیرند که به ترتیب در قسمت زیر مشاهده میکنید.
:DOS
1. pw.x <scf.in> scf.out
2. pw.x <nscf.in> nscf.out
3. dos.x <dos.in> dos.out
4. projwfc.x <pdos.in> pdos.out
در اینجا نیز مانند بنداستراکچر یا همان ساختار نواری باید از برنامه ورودی (شکل 39 )scf بگیریم. همانطور که گفته شد ران برنامه ها را در محیط ترمینال به صورت pw.x <scf.in> scf.out انجام می دهیم. پس از scf باید از فایل ورودی nscf بگیریم فقط توجه کنید که در فایل ورودی nscf (شکل 56) علاوه بر اصلاح خط 1 و 6 و 7 به تناسب نوع محاسبه و محل فایل شبه پتانسیل و خروجی، خط 20 و 21 اضافه میشود که در فایل scf نیست و خط 21 به معنی عدم استفاده از تقارن در محاسبات است. همچنین میدانیم در scf باید انرژی کات و کاپوینت بهینه باشند فرض کنید انرژی کات بهینه scf 30 الکترون ولت میباشد. برای محاسبه nscf در dos باید این انرژی و کاپوینت بیشتر باشد مانند شکل 56 که انرژی 70 و به تناسب آن خط بعدی ده برابر آن است، زیرا غیر خودسازگار است و با انجام یک حلقه محاسبات تمام میشود.
شکل 55 قسمتی از فایل ورودی nscf
شکل 56 ادامه فایل ورودی nscf
سپس نوبت مرحله ی سوم یعنی DOS است. همانطور که در شکل 57 می بینید در اینجا علاوه بر مسیر فایل خروجی کمترین و بیشترین میزان انرژی مشخص شده است و در خروجی برنامه علاوه بر dos.out یک فایل dos شکل 58 می دهد که مورد استفاده است.
در شکل 58 در ستون اول میزان انرژی الکترون ها (بر حسب الکترون ولت ) و در ستون دوم dos یا چگالی حالتهای الکترونی را مشاهده میکنید که اگر آن را در نرم افزاری مانند اریجین رسم کنیم شکل 59وشکل 60 را مشاهده خواهید کرد. اگر دقت کرده باشید در این پروسه از گرافن استفاده کرده ایم و چون می خواهیم DOS بگیریم در فایل ورودی nscf، در قسمت system، occupation را tetrahedral میکنیم .
occupations = 'tetrahedra' ,
